با تو تمام عمر یلداییست.....

من تمامی خزان عمر را تنها به امید لحظه ی یلدایی با تو بودن گذراندم....

که لحظه ی با تو بودن ، لحظه ایست به طعم ابدیت .....

یلدای با تو بودن ، نوید هزاران بهار نشکفته است.....

یلدای موعود من کی می رسد؟

و انتظار ، تلخ ترین مرثیه ی این روزان ابریست....

یلدای موعود!

منتظرت هستم....

پی نوشت:

این سکوت سبز امروزم ، نشان لحظه های پر ز آهنگ وصال است.....

امیدی شاید....

گم شدم در خود ، نمی دانم کجا پیدا شدم

شـــــــبنمی بودم ز دریا غرقه در دریا شدم

ســــــــایه ای بودم ز اوّل بر زمین افتاده خوار

راست کان خورشید پیدا گشت ، ناپیدا شدم

می مپرس از من سخن زیرا که چون پروانه ای

در فروغ شمع روی دوست ، ناپـــــــــروا شدم

در ره عشــــق ، چو دانش باید و بی دانشی

لا جرم در عشـــــــق هم نادان و هم دانا شدم

چون همه تن دیده می بایست بود و کور شد

من ز تٱثیر دل او بــــی دل و شـــــــــیدا شدم

"فرید الدّین عطار نیشابوری"        

***پی نوشت:

تو سوی من بودی و من سوسوی تو بودم.

اصلاً به کسی چه مربوط

که من بالای خواب دريا گريسته‌ام

يا در گمان کودکی از خواب گريه‌ها!؟

"سید علی صالحی"

و امروز آن قدر شفافیم که قاتلان درونمان پیداست

و دریای شهرمان چنان خسته ست که عنکبوت بر موج هایش تار می بندد.

کاش کسی این مارها را عصا کند،

و کاش آنکس که استخوان هایم را می لیسید

شعرهایم را از بر نبود.

......

زنبورها را مجبور کرده ایم

از گل های سمّی عسل بیاورند.

و گنجشکی که سال ها

بر سیم های برق نشسته

از شاخه ی درخت می ترسد!

با من بگو چگونه بخندم

وقتی که دور لب هایم را مین گذاری کرده اند!

×××

ما کاشفان کوچه های بن بستیم،

حرف های خسته ای داریم،

.

.

.

.

             این بار پیامبری بفرست که تنها گوش کند!!!!

                                                                                                "گروس عبدالملکیان"

پی نوشت:

................!!

باد میرفت به سر وقت چنار....

من به سر وقت....