![]() |
![]() |
|
| زبانم در سکوت میمیرد،روحم بلند بلند آواز می خواندو این آغاز عروجی موزون در هبوطی ابدیست |
|
نوشته های پیشین
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
مرا کسی نساخت،خدا ساخت.
نه آنچنان که «کسی می خواست» که من کسی نداشتم،کسم خدا بود... ***کس بی کسان*** بارش واژه ها برین صفحات خاکستری عمر، تقدیم بر کسی که به من جان دوباره داد.... و مرا به هنگام هبوطی ابدی،عروجی شگفت بخشید. |
|
RSS
|