چه اختیاری،چه کشکی!

نه به حرف ما باران می بارد
              نه برف می ایستد
                نه مرگ می ماند...

شبی دور،نه به خواست خود به دنیا می آییم
شبی دورتر نه به خواست خود خواهیم رفت!

چه اختیاری،چه کشکی!

ما تبعیدی گناهی بزرگیم
که از بوی سیب آغاز شد
و این جهان عمریست که سنگین و تلخ
                                        از ما میگذرد
                                       در ما میگذرد،
چه اختیاری!

با این همه این جهان
این جهان هیچ قشنگی ست
تا پیر سالگی نامعلوم
تا فرصت ناپیدا
               بی هیچ اختیاری!

                                                                           "هیـــــــــــــوا مسیـــــــــح"